تاثیر داروهای مورد استفاده در درمان بیماری مالتیپل اسکلروزیز بر شبکه سایتوکاینی

The effect of drugs used in the treatment of Multiple Sclerosis disease on cytokine network.


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
مجری و همکاران
مجری و همکاران
داوری ها
داوری ها
منابع
منابع
علوم پزشکی اراک
علوم پزشکی اراک

مجریان: پریسا نوربخش , علی گنجی , محسن ابراهیمی منفرد

اطلاعات کلی طرح
hide/show

کد طرح 2864
عنوان فارسی طرح تاثیر داروهای مورد استفاده در درمان بیماری مالتیپل اسکلروزیز بر شبکه سایتوکاینی
عنوان لاتین طرح The effect of drugs used in the treatment of Multiple Sclerosis disease on cytokine network.
کلمات کلیدی مالتیپل اسکلروزیز- شبکه سایتوکاینی
نوع پروژه بنیادی - کاربردی
وضعیت طرح دست اجرا
نوع مطالعاتی سایر مطالعات
زمان اجرای طرح -ماه 12
کد IRCT
کد اخلاق IR.ARAKMU.REC.1396.93
نتیجه کمیته اخلاق کد اخلاق دریافت کرد.

اطلاعات مجری و همکاران
hide/show

نام و نام‌خانوادگی سمت در طرح نوع همکاری درجه‌تحصیلی پست الکترونیک
قاسم مسیبیمجری اصلی اول دکتری تخصصی /Ph.Dgmosayebi@yahoo.com
پریسا نوربخشمجریدوم parisanourbakhsh@yahoo.com
علی گنجیمجریسوم دکتری تخصصی /Ph.Daliganjy_1360@yahoo.com
محسن ابراهیمی منفردمجریچهارم دکتری تخصصی /Ph.Ddoctor.ebrahimi@gmail.com
علی قضاویهمکاراول دکتری تخصصی /Ph.Dghazaviali@yahoo.com
کیوان قسامیهمکاردوم دکتری تخصصی /Ph.Dkeivanghasami@yahoo.com

چکیده طرح
hide/show

عنوان متن
چکیده طرحمالتيپل اسکلروزيس (MS) يک بيماري از دسته بيماريهاي اتوايميون و ناتوان کننده مزمن سيستم عصبي مرکزي (CNS) است که با تخريب ميلين CNS همراه مي باشد و در درجه اول به نقش لنفوسيت هاي T با توجه به ويژگي آنتي ژن هاي عصبي در افراد مستعد از نظر ژنتيکي وابسته است(2و1). بيش از 2 ميليون نفر در جهان از اين بيماري رنج ميبرند و اکثرا بزرگسالان جوان مبتلا هستند. همچنين وقوع آن در زنان 3-2 برابر مردان است(3) بنابر آخرين آمار ميزان شيوع بيماري در ايران 20 تا 60 در 100000 نفر است (4). ارتشاح لکوسيتي به بافت مغز باعث التهاب، دميلينه شدن، و شکل گيري پلاک (که يکي از مشخصه هاي MS است) ميشود(5). مطالعات اخير نشان داده اند که سيتوکاينها نقش مهمي در شروع، پيشرفت ، بهبودي و تشديد MS ايفا ميکنند(6).ميزان سايتوکاينهاي پيش التهابي و ضد التهابي در پاتولوژي بيماريهاي اتوايميون همچون MS تغيير ميکند بنابراين, اين احتمال وجود دارد که سايتوکاينها در مايعات بدن بازتاب قابل اطميناني از پاتوفيزيولوژي بيماري اين بيماري ارايه دهند(7). سلول هاي TH مي تواند بر اساس الگوهاي ترشحي سيتوکين به زيرگروههاي خود شاملTH1 وTH2 تقسيم شوند. سيتوکين هاي مترشحه از TH2 مانند اينترلوکين IL-4، IL-10 يا IL-5 همراه باکاهش التهاب و بهبود علائم در بيماران MS همراه است در حاليکه سيتوکين هاي TH1 مانند اينترفرون گاما و (INF-?) و فاکتور نکروز تومور ( (TNF-? سبب افزايش التهاب و در نتيجه پيشرفت بيماري و بدتر شدن علايم ميگردد. سيتوکين هاي TH1 وTH2 مي توانند يکديگر را متوقف کنند و پيشرفت بيماري ممکن است به تعادل بين هر دو نوع سيتوکين ها بستگي داشته باشد(8). در اين راستا تحقيقات بر روي بيماران دچار MS عودکننده بهبود يابنده RR MS)) نشاندهنده ي يک عدم تعادل تنظيم سيستم ايمني بين هر دو سيتوکاين هاي پيش التهابي و ضد التهابي بوده که مي تواند يک هدف براي استراتژي هاي درماني به جاي تمرکز بر يک سايتوکاين واحد داشته باشد(9). IFN-?سايتوکاين توليد شده توسط TH1 است که درپيشرفت MS و تشديد بيماري نقش دارد(10). IL-5 سايتوکاين توليد شده از سلولهاي TH2 ميباشد که ممکن است براي بررسي پاتوژنز بيماري هاي آلرژيک و ايمونولوژيک مهم باشد. توسعه ي مهار کننده هاي انتخابي IL-5 ميتواند براي درمان خاصي از بيماري هاي خود ايمني، التهابي و بيماري هاي نئوپلاستيک استفاده ي بالقوه داشته باشد. همچنين در بررسي پاتوژن

داوری ها
hide/show

تاریخ ارسال به داور/بررس مهلت پاسخگویی تاریخ پاسخ داور/بررس نظر داوری/ بررسی توضیحات داور

منابع
hide/show