تاثیر سیمواستاتین بر روند بیماری آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی در موش های نژاد C57BL/6

تاثیر سیمواستاتین بر روند بیماری آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی در موش های نژاد C57BL/6


چاپ صفحه
پژوهان
صفحه نخست سامانه
چکیده مقاله
چکیده مقاله
نویسندگان
نویسندگان
دانلود مقاله
دانلود مقاله
علوم پزشکی اراک
علوم پزشکی اراک

نویسندگان: کیوان قسامی , علی قضاوی , قاسم مسیبی , محمد علی پایانی

کلمات کلیدی:

نشریه: مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران, ,, - ,

اطلاعات کلی مقاله
hide/show

کد مقاله 3223
عنوان فارسی مقاله تاثیر سیمواستاتین بر روند بیماری آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی در موش های نژاد C57BL/6
عنوان لاتین مقاله تاثیر سیمواستاتین بر روند بیماری آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی در موش های نژاد C57BL/6
نوع مقاله بر حسب نگارش پژوهشی اصیل
مقاله برحسب نمایه scopus
IF
عنوان نشریه مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران
نوع نشریه
شماره نشریه
دوره
صفحه شروع و پایان در نشریه -
سال انتشار/ ارائه شمسی 1386
سال انتشار/ارائه میلادی
آدرس لینک مقاله/ همایش در شبکه اینترنت
ISSN
DOI
آدرس علمی (Affiliation) نویسنده متقاضی

چکیده مقاله
hide/show

عنوان متن
چکیده انگلیسیAuthor(s): GH Mosayebi , A Ghazavi, K Ghasami , M.A Payani Abstract: Background and Purpose: Simvastatin is an inhibitor of 3-hydroxy-3-methylglutaryl coenzyme, a reductase and widely used as cholesterol-lowering agent. It is a promising candidate for future treatment in multiple sclerosis (MS), as it has been shown to exhibit immunomodulatory and anti-inflammatory effects. This study examined the effect of simvastatin on the evolution of experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE), as an animal model for MS. Materials and Methods: EAE was induced by immunization of 8 week old C57BL/6 mice with MOG35-55 peptide with complete Freunds adjuvant. Therapy with simvastatin (1mg/kg/every day given as oral) was started on day 3 before the immunization until 25 day after immunization. Total antioxidant capacity (TAC) was assessed by ferric reducing-antioxidant power (FRAP) method. Nitric oxide (NO) production was also estimated by Griess reaction. Results: The results show that simvastatin-treated mice had significantly less incidence and clinical score of EAE than non-treated (control) EAE induced mice (p=0.001 and p=0.0001, respectively). Moreover, treated mice displayed a significantly delayed disease onset compared with control mice. Simvastatin significantly increased TAC and level serum uric acid (p=0.001), but had no effect on serum nitrite production. Conclusion: Our results suggest that simvastatin therapy may be effective in the prevention of symptomatic EAE. This resistance to encephalomyelitis may be associated with the inhibition of oxidative stress and the increase of antioxidant capacity. Keywords: simvastatin, experimental autoimmune encephalomyelitis, multiple sclerosis, Nitric oxide, uric acid, antioxidant capacity, Effect of simvastatin on evolution of experimental autoimmune encephalomyelitis in C57BL/6 mice
چکیدهتاثیر سیمواستاتین بر روند بیماری آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی در موش های نژاد C57BL/6 نویسندگان: قاسم مسیبی ، علی قضاوتی، کیوان قسامی ، محمدعلی پایانی چکیده: سابقه و هدف: سیمواستاتین (Simvastatin) داروی مهار کننده 3- هیدروکسی-3- متیل گلوتاریل کوآنزیم- آ ردوکتاز است که در کاهش سطح کلسترول کاربرد وسیعی دارد. نشان داده شده این دارو دارای خاصیت ضد التهابی و تعدیل کننده سیستم ایمنی است و از این جهت آینده می توان از آن به عنوان یک داروی انتخابی جهت درمان مولتیپل اسکلروزیس استفاده نمود. در این مطالعه اثر سیمواستاتین بر روند بیماری التهاب مغز و نخاع (Encephalomyelitis) آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی، به عنوان یک مدل حیوانی برای مولتیپل اسکلروزیس، بررسی شد مواد و روش ها: آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی با تجویز زیر جلدی پپتید MOG35-55 همراه با افزودنی کامل فروند به موش های نژاد C57BL/6 با سن 8 هفته ایجاد شد. درمان با سیمواستاتین (1 میلی گرم بر کیلوگرم - هر روز به صورت خوراکی) از سه روز قبل از تجویز آنتی ژن به منظور ایجاد بیماری تا 25 روز پس از ایجاد بیماری انجام شد. روند تغییرات بیماری روزانه ثبت گردید. ظرفیت آنتی اکسیدانی، میزان تولید نیتریک اکساید و سطح اسید اوریک سرمی مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد، شیوع و شدت علایم بیماری در موش های تحت درمان با سیمواستاتین در مقایسه با گروه شاهد به صورت معنی داری کم تر است (به ترتیب با P=0.001 و P=0.0001). همچنین زمان حمله بیماری در گروه تحت درمان با تاخیر بیش تری شروع شد. سیمواستاتین به طور معنی داری باعث افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی و سطح اسید اوریک سرمی شد (P=0.001)، اما تاثیر چندانی بر غلظت اسید اوریک سرمی نداشت. استنتاج: نتایج، مشخص ساخت که درمان با سیمواستاتین در پیشگیری از علایم بیماری التهاب مغز و نخاع خود ایمن و کاهش شیوع بیماری موثر است. مقاومت ایجاد شده نسبت به بیماری التهابی مغز و نخاع احتمالا مربوط به مهار استرس اکسیداتیو و افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی است. واژه‌های کلیدی: سیمواستاتین، آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی، مولتیپل اسکلروز، نیتریک اکساید، اسید اوریک، ظرفیت آنتی اکسیدانی،
کلمات کلیدی
نام فایل عنوان پیوست تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود
3223.pdfچگیده فارسی1395/02/2442851دانلود
3223..pdfچکیده لاتین1395/02/2479389دانلود

نویسندگان
hide/show

نویسنده نفر چندم مقاله
کیوان قسامیسوم
علی قضاویدوم
قاسم مسیبیاول و مسئول
محمد علی پایانیچهارم

لینک دانلود مقاله
hide/show

نام فایل عنوان پیوست تاریخ درج فایل اندازه فایل دانلود